ಯೋಚಿಸಲೊಂದಿಷ್ಟು ..- ೭೭

ಮಾನವ ಜನ್ಮವು ಅತಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರಕುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟದಿಂದ, ಜನ್ಮ-ಜನ್ಮಾಂತರಗಳ ಪಾಪಗಳ ಸವಕಳಿಯಿಂದ ದೊರೆತಿರಬಹುದಾದ ಈ ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ಔನ್ನತೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕೃಷ್ಣ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ :

ಯೋಗಸ್ಥ : ನ ಕುರು ಕರ್ಮಾಣಿ ಸಂಗಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಧನಂಜಯ |
ಸಿದ್ಧ್ಯಸಿದ್ಧ್ಯೋಃ ಸಮೋ ಭೂತ್ವಾ ಸಮತ್ವಂ ಯೋಗ ಉಚ್ಯತೇ||

ಅಂದರೆ ಯೋಗ ( ಸಮಚಿತ್ತತೆ) ದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತು, ಸಂಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಜಯಾಪಜಯಗಳನ್ನು ಸಮತ್ವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡು ಎಂದರ್ಥ.

ಆಪೂರ್ಯಮಾಣಮಚಲ ಪ್ರತಿಷ್ಟಂ ಸಮುದ್ರಮಾಪ:ಪ್ರವಿಶಂತಿ ಯದ್ವತ್|
ತದ್ವತ್ಕಾಮಾಯಂ ಪ್ರವಿಶಂತಿ ಸರ್ವೇ ಸ ಶಾಂತಿಮಾಪ್ನೋತಿ ಕಾಮ ಕಾಮೀ ||

ಅಂದರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳುವಂತೆ ತುಂಬಿ ಶಾಂತವಾಗಿರುವ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹಲವಾರು ಕಡೆಯಿಂದ ನೀರು ಬಂದು ಸೇರುವುದೋ ಅದೇ ರೀತಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಲಯವಾಗಿರುವವನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ಈ ಶಾಂತಿಯು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಂದರೆ ವಿಷಯಾಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ರಾಗ-ದ್ವೇಷ ಭಾವಗಳಿಲ್ಲದೆ ಫಲಾಫೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವುದಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವೆಂದು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

“ಹದಾ ಮಾಂಸಮಯ ದೇಹ ಮಾಮ್
ತಾಸೋ ಜೈಸಿ ಪ್ರಿತ್ತಿ
ವೈಸಿ ಜೋ ಶ್ರೀರಾಮ್ ಮೇ
ಹೋತ್ ನವ ಭವ್ ಭೀತೀ “

ಅರೆಕ್ಷಣವೂ ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರದ ತನ್ನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತುಕಾರಾಮನನ್ನು ಉಪಚರಿಸುತ್ತ ಆತನ ಹೆಂಡತಿ ರತ್ನಾವಳೀ ಹೇಳಿದ ಮಾತಿದು !

ಅಂದರೆ ‘ ನನ್ನ ಮೂಳೆ ಮಾಂಸಗಳ ಈ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನೀನು ಇಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಶ್ರೀರಾಮನಲ್ಲಿ ನೀನು ಇರಿಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ನೀನು ಈ ಭವ ಭೀತಿಯನ್ನೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೆ “ ಎಂದರ್ಥ.ಈ ಮಾತಿನಿಂದ ಮನಪರಿವರ್ತನೆ ಯಾಗಿ ತುಕಾರಾಮ್ ಶ್ರೀ ತುಲಸೀದಾಸರಾದರು. ಜಗದ್ವಿಖ್ಯಾತ “ರಾಮಚರಿತಮಾನಸ “ ದ ಕರ್ತೃವಾದರು.

ಕೆ.ವಿ ವರದರಾಜ ಅಯ್ಯಂಗಾರ್ ಒಂದು ಕಡೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
| ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಗಳಿಸುವೆ ಹಣವನು
ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಸತಿಸುತರಿರುವರು
ದೇಹವು ಕುಸಿದರೆ ಜರೆ ಜಡಿಯುತಿರೆ
ಯಾರೂ ಕೇಳರು ಕಡೆಗಣಿಸುವರು ||

ಅಂದರೆ, ದೈಹಿಕ ಬಲವಿರುವವರೆಗೂ,ನಿಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಬಲವಿರುವವರೆಗೂ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸತಿ-ಸುತರಾದಿಯಾಗಿ ಬಂಧು ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲರೂ ಜೊತೆಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಮುಪ್ಪಡರಿ, ದೇಹ ಶಿಥಿಲವಾದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯುವರು.

ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಳು ಈ ದೇಹ ನಶ್ವರ.. ಶ್ರೀ ಮಾತೆಯ ನಾಮಸ್ಮರಣೆಯೊಂದೇ ಶಾಶ್ವತ ಎನ್ನುತ್ತಿವೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಅವಳಿಗೆ ಅಂದರೆ ಆ ಮಹಾತಾಯಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳು ತಾಯಿಯ ಚರಣಕ್ಕೆ- ಚರಣ ಸೇವೆಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾಗಬೇಕು. ಶಾಂತಿ ಮಂತ್ರಗಳು ಹೇಳುವುದು ಇದನ್ನೇ….

೨-

ಓಂ || ಭದ್ರಂ ಕರ್ಣೀಭಿಶ್ಮೃಣುಯಾಮ ದೇವಾಃ |
ಭದ್ರಂ ಪಶ್ಶ್ಯೇಮಾಕ್ಷಭಿರ್ಯಜತ್ರಾಃ |
ಸ್ಥಿರೈರಂಗೈಸ್ತುಷ್ಟುವಾಗ್ಂ ಸಸ್ತನೂಭಿಃ |
ವ್ಯಶೇಮ ದೇವಹಿತಂ ಯದಾಯುಃ |

ಓ ದೇವಾ ಪವಿತ್ರವಾದವುಗಳನ್ನೇ ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳು ಶ್ರವಣ ಮಾಡಲಿ
ಓ ಪೂಜೆಗೆ ಅರ್ಹನಾದವನೇ ಪವಿತ್ರವಾದವನ್ನೇ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ದರ್ಶಿಸಲಿ
ಮಾತು ಮತ್ತು ದೇಹ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಪೂಜಿಸುವಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ
ನಿನ್ನಂಕೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟ ಈ ಆಯುಸ್ಸು ನಿನ್ನ ಪೂಜಿಸುವಿಕೆಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿರಲಿ

ಎಷ್ಟು ಚಂದದ ಮಂತ್ರವೆಂದರೆ ತನು ಮತ್ತು ಮನಗಳೆರಡೂ ನಿನ್ನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಲಿ.. ಮತ್ತಾವ ಬದುಕೂ ಬೇಡ ಎನ್ನುತ್ತಿದೆ.. ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ಬ್ರಹ್ಮನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುವುದರ ಮೂಲಕ ಬದುಕಿನ ಔನತ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು. ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದವನು ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ಎಂದೂ ಯಾವುದರ ಮೇಲೂ ಮೋಹಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ಬ್ರಹ್ಮ ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಭಕ್ತಿ-ಕರ್ಮ – ಜ್ಷಾನ ಯೋಗಗಳ ಮೂಲಕ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದೂ ಅವನೇ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.. “ ಮಹಾ ಜನೋ ಯೇನ ಗತ: ಸ ಪಂಥಾ ‘ ಎಂಬಂತೆ ಮಹನೀಯರು ನಡೆದ ದಾರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಬಾಳಬೇಕು. “ ಪರೋಪಕಾರಾರ್ಥಂ ಇದ೦ ಶರೀರಂ“ ಎಂಬಂತೆ ¥ರರಿಗಾಗಿ ಬಾಳಬೇಕು. ನಾನು ನನ್ನದೆಲ್ಲಾ ತೃಣ ಮಾತ್ರವಾಗಿದೆ. ಶ್ರಿÃಮಾತೆಯೊ£ಬ್ಬಳೇ ನಿಜ ಸತ್ಯವೆಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಬಾಳಿದಲ್ಲಿ ಬಾಳಿಗೊಂದು ಸಾರ್ಥಕತೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.ಗಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪರರ ಕಷ್ಟಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದಷ್ಟು ಮೀಸಲಿರಲಿ. ಪರರಿಗಾಗಿ ಮಿಡಿಯುವ ಮನಸ್ಸು ನಮ್ಮದಾಗಿರಲಿ. ಕರ್ಮದ ಬಂಧನ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಳೆಯುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಸದಾ ಆ ಮಹಾತಾಯಿಯ ಧ್ಯಾನ, ಜಪ. ತಪ, ಸದಾಚಾರಗಳು ಭವಭಾರವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸಬಲ್ಲವು. ಏನನ್ನೂ ತಂದಿಲ್ಲ.. ಏನನ್ನೂ ಒಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಸತ್ಯವೇ. ಬದುಕಿಗಾಗಿ ನಿಜಾರ್ಥವನ್ನು ಗಳಿಸೋಣ. ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪರಾರ್ಥಕ್ಕೂ ಒಂದು ಪಾಲನ್ನು ತೆಗೆದಿಡೋಣ. “ ನಮ್ಮದೇನಿಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ಅವಳದೇ ಎಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ “ ಎಂಬ ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ಬದುಕು ಪರಂಧಾಮಕ್ಕೂ ಮೋಕ್ಷಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಗಬಲ್ಲುದು.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Related Post

ಯೋಚಿಸಲೊ೦ದಿಷ್ಟು…೩೩ಯೋಚಿಸಲೊ೦ದಿಷ್ಟು…೩೩

 ೧. ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವೇ ನಮ್ಮ ಉತ್ತಮ ಮಿತ್ರನ೦ತೆ, ಸೋಮಾರಿತನವು ನಮ್ಮ ಪರಮ ವೈರಿಯ೦ತೆ! ೨. ನಾವು ಸರಿಯಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನೆಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕ೦ಡು ಹಿಡಿಯಬಹುದು.. ಆದರೆ ನಾವೇ ತಪ್ಪಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸರಿಯನ್ನು ಕ೦ದು ಹಿಡಿಯಲಾಗದು! ೩. ನಮ್ಮಿ೦ದ ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗದು… ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಹವ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸಬಹುದು.. ಉತ್ತಮ

ಯೋಚಿಸಲೊ೦ದಿಷ್ಟು… ೬೫ಯೋಚಿಸಲೊ೦ದಿಷ್ಟು… ೬೫

೧. ಅ೦ಧಶ್ರಧ್ಧೆ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ.. ವೈಚಾರಿಕ ಮತಿ ಇರಬೇಕು. ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರು ಹಿರಿಯರಾಗಲೀ- ಗುರುಗಳಾಗಲೀ, ಅವರನ್ನು ಖ೦ಡಿಸುವ ಛಲವಿರಬೇಕು. ಇದೆಲ್ಲಕ್ಕಿ೦ತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ನಾವು ಮೊದಲು ಸತ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರಬೇಕು! ೨. ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸತ್ಯದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಷ್ಟೂ ದಿನವೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ನಡೆಗೆ ಕು೦ದು೦ಟಾಗದು! ೩. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇ

ಯೋಚಿಸಲೊ೦ದಿಷ್ಟು… ೭೦ಯೋಚಿಸಲೊ೦ದಿಷ್ಟು… ೭೦

ಗುರು- ಶಿಷ್ಯರ ಸ೦ಬ೦ಧ (ಹಿ೦ದಿನ ಕ೦ತಿನ ಮು೦ದಿನ ಭಾಗ) ತದ್ವಿಜ್ಞಾನಾರ್ಥ೦ ಸ ಗುರುಮೇವಾಭಿಗಚ್ಛೇತ್ ಸಮಿತ್ಪಾಣಿ: ಶ್ರೋತ್ರಿಯ೦ ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠ೦. (ಮು೦ಡಕೋಪನಿಷತ್ ೧.೨.೧೨)  ಜ್ಞಾನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಕ್ರಮಬಧ್ಧವಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊ೦ಡಿರುತ್ತಾನೋ ಅವನನ್ನು “ಶ್ರೋತ್ರಿಯ” ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿ೦ದ ಗುರುವೊಬ್ಬ ಪ೦ಡಿತನು. ಹಾಗೆ೦ದು ಪ೦ಡಿತರೆಲ್ಲಾ ಗುರುವಾಗಿರಬೇಕೆ೦ದಿಲ್ಲ. ಪ೦ಡಿತನೊಬ್ಬ ಗುರುವಾಗಬೇಕೆ೦ದಲ್ಲಿ ಅವನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣಾ (